Hoop op niets

Ze zat op haar knieën en was misselijk
angst woekert in haar maag en verzwelgt de vlinders

Te vaak gekwetst
Te vaak vergeven
Te bang om te negeren wat haar gegeven is

Op deze knieën heeft ze vaker gezeten
Om deze affectie al vaker gesmeekt

Hou me vast
Bescherm me
Ik ben zo bang

Ze zat op haar knieën en huilde
Leegte omringt haar en omvat haar volledig
Wie het opvult brengt hoop

Ze wou dat het op was
De hoop, de tranen, de pijn
En daarmee misschien de liefde

Ze zat op haar knieën en schudde haar hoofd
Hoop was alles wat ze had

Alleen in het gras / Ik mis je / Hoe de zomerzon knopen terug aan elkaar doet smelten

Je warme huid tintelt te hevig
om niet gedeeld te worden
Deze zoete geur
heet en rein,
bundelt alle woorden met ogen dicht
Hier in het gras
Is de lentelucht te vol van wederzijdse begeerte

Verloren zwoele zomer glijdt je gedachten voorbij
De zon laat geen plaats voor uitstel
Huid over huid
strekt zich uit
Vingertoppen vlinders
vleien warme laagjes brons onder de zonnestralen

Je warme huid
tintelt te hevig
om niet gedeeld te worden

De knoop doorhakken, deel 9483 (c)

Spring er in

Neem een grote teug trotse adem
Hou hem vast en laat hem los
Zodra je op de bodem bent
Omringd door zeeën van jezelf

Cirkels rennen

Rennen voor vrijheid met tralies op je rug
omdat ze je enige houvast zijn
wanneer je struikelt
over de ketting om je enkels
Halsoverkop in de val

Ren, ren, ren in cirkels
Beschut jezelf en voel je vrij
Open je ogen en loop maar door
Gooi de tralies van je rug
En schik ze
Stap erover, stap er in

Schik ze opnieuw
Als een rozig spijkerbed
Ren nog even rond de wereld
Negeer het lonkend traliebed

Ongetwijfeld
Veel te snel
Vertraag je
Glimlach je
Vlei je je gewillig neer
Tussen de vertrouwde tralies
Die nooit van je afgegleden zijn

Ren maar.