Laatste afscheidskus

Lig in bed
Mijn verpulverde hart
wacht tot het neer kan dalen
in het stof
op de grond
waar je kleren net nog lagen
Want weer mocht het niet baten
't Is als of
het over is.

Poging 9484

Weken gaan voorbij
in jarenlange momenten
van luttele seconden

Jij bent niet bij mij.

Waar ben ik?

Zijn dit mijn handen?
Die knokig in het helle licht
de woorden dorsen vangen?
Zijn dit de handen
die liefde hebben aangericht
na overweldigend verlangen?
Dit zijn de handen
die rasters over ogen luiken:
schaduw van het beloofde land.