Lente in de mist

Adem in, deze nieuwe hoop
Frisblauwe luchtstroom
Als Lelietjes-van-Dalen
wiens kopjes
boven sneeuw uitspruiten

There you have it.

Als ijzeren deken omvalt mij het besef
Dat niet alleen jij, maar ook ikzelf
Deel was van een utopie
Die ikzelf geschapen heb
Ik ben bang alleen te zijn
Vooral bang om dat te blijven
Dus creeërde ik een man
En bedacht dat hij perfect was
Puur van binnen,
waar ik het voelde
Precies zoals mijn man moest zijn
Maar ik vergat daarbij dat jij
Je eigen man hebt gecreëerd
Die gehecht zit in je ziel
En niet voor niets daar is ontstaan
Ik ben van één van hen gaan houden
maar niet degene die jij wilt
En eindelijk beseffen we beiden
dat waarheid boven alles gaat
Dus kruip ik onder mijn ijzeren deken
En huil omdat ik van je hou
Van jou.

Loslaten

Hoofd en hart gescheiden door opgetrokken knieën
Knieën gehavend van smeken en kruipen
Het lichaam dat verdwaasd neutrale troost biedt in de strijd
Laat tranen rustig biggelen over haar vermoeide huid
Tranen om wederom vergeefse woorden

Loodzwaar tilt het hoofd zich eens voorzichtig van de knieën
En aanschouwt de droom die als mist reeds lang vervlogen is

Is dit het laatste traanvocht dat op de knieën ligt?
Berust het hart zich in het lot dat het hoofd haar opgedragen heeft?
Of wacht haar nu haar schuldig loon
Voor het verblinden van haar liefde

Versaagd zakt weer het hoofd nu neer
Een laatste traan daalt af
En vormt een vleugje mist dat langzaam voor de ogen glijdt
Mist die gretig opgeslokt wordt door een eeuwig verdrinkend hart

Spoel het van je af

Zachte transparante pegels storten op mijn huid
Sijpelen langs rondingen die ik liever niet zou zien
Verdampen of verdwijnen met de tijd
in het afvoerputje
Wimpers plakken aan elkaar
Het laatste stukje masker klampt zich vast
maar verliest modderig de strijd
De ogen zien het niet
Zij zien niets.
Verzonken in gedachtes die weigeren te stromen
Klinisch wit en gele lampen
vormen hun eindige horizon

Hier is de plek waar ik rondwaar
Ademde je deze lucht, begreep je het
Werden we ondergedompeld in één geest
Hadden we geen woorden nodig
omdat al mijn geheimen langs je druppelden
en mijn waarheid je omarmt als regen
Hier is mijn plek die je alles kan vertellen

Maar voor jou is het gewoon een douche.