Zachte transparante pegels storten op mijn huid
Sijpelen langs rondingen die ik liever niet zou zien
Verdampen of verdwijnen met de tijd
in het afvoerputje
Wimpers plakken aan elkaar
Het laatste stukje masker klampt zich vast
maar verliest modderig de strijd
De ogen zien het niet
Zij zien niets.
Verzonken in gedachtes die weigeren te stromen
Klinisch wit en gele lampen
vormen hun eindige horizon
Hier is de plek waar ik rondwaar
Ademde je deze lucht, begreep je het
Werden we ondergedompeld in één geest
Hadden we geen woorden nodig
omdat al mijn geheimen langs je druppelden
en mijn waarheid je omarmt als regen
Hier is mijn plek die je alles kan vertellen
Maar voor jou is het gewoon een douche.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten