Vrijheid

Tegenwoordig slaap ik dwars
Niet schuin, niet andersom, maar dwars.
Dwars, omdat ik recht niet meer in mijn gedachtes pas
Die liggen daarboven te kronkelen op het kussen
Ik pas er niet meer tussen.
Dus slaap ik dwars.
Met mijn tenen in de lucht
Welterusten.

Bis

Wij waren deplorabele hoofdrolspelers
Geen publiek, geen script, geen zaal
Een kaal toneel
Armetierige figuurtjes
Nietig voor een niemandsoog

Ons spel, ons eindeloos liefdevol spel
Maakte ons spelers
Van elkaars toegewezen hoofdrol
Een stuk dat niets nodig had

Het is een kunst
Weer in de coulissen te beginnen

Nooit heeft afwezigheid van applaus
Zo stil geklonken

De knoop doorvijlen, deel 9483 (a)

Wees een held, liefje
Het valt allemaal zo mee.
Hou vol, mijn meisje.
Wees sterk.

Sprookjes

Rapunzel, Rapunzel
Welk nut hebben nog
Jouw lange gouden haren
Als jouw zinderende liefde
Vanuit de toren naast je
Dromend op hetzelfde wacht?

Rapunzel

Hoger kunnen de woorden niet meer
De lucht wordt ijl maar we blijven bouwen
We stutten twee wankele torens met hoop
Vergullen een brokstuk en werpen het op
Miserabel kopstuk van bekende zinnen
De richting zijn we allang verloren

Schamele spitsen verdwijnen uit zicht
Wanhopige woorden blijven vliegen
Om de hoogste te zijn, de laatste
Eén zo imponerend puur
Dat het grondvesten doet schudden
En de ander te gronde richt

Zodat die op zijn knieën zakt
In de ruïne van zijn stenen gelijk
Waar de winnaar dan kan troosten
Als verwoesting een versmelting maakt
En de wrakstukken gepoetst gaan
In ons eigen luchtkasteel