In een schreeuw om wederkerigheid
Klampt mijn hart zich om jouw benen
likt mijn liefde zacht je wang
Terwijl de drempel van jouw voordeur
onbedaarlijk aan haar zuigt
Huilend om verlichting
Hoopt mijn maag op ware leugens
Door een breuk in zielsbedrog
Terwijl mijn hart je benen loslaat
omdat het weet dat het niet komt
Alle armen van mijn wanhoop
Graaien naar houvast in laffe ontkenning
Maar grijpen onophoudelijk mis
En de drempel zuigt en mijn hart verkrampt
In een tweestrijd tussen liefde
Omdat je been daar maar blijft staan.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten