zakte bitter langs mijn keel
en viel in mijn maag
die draaide zich om
nam in een golf mijn hart mee
naar mijn enkels
waar het mijn voeten op
de grond duwde
Hoop zakte in mijn schoenen
moed schoot omhoog
Met tenen vol maag en hart
maakte ik een reuzensprong
liet hoop liggen
in een ver verleden
Huppelend moed ik verder
Ik geloof dat de zon schijnt
Geen opmerkingen:
Een reactie posten