maandag 29 maart 2010

Schat, er staat iemand voor de deur..

Zachtjes streel je mij
Verval ik mij
in die trillende vloeibare zwevende vorm
van onuitgesproken overgave
die jij met je vingers over mij legt

Je stapt binnen
Strijkt met één beweging de liefde dicht
Zo dicht.. Zo dicht.
Wij zijn binnen mij

De schreeuwende waarheid
De bonkende waarheid
De knagende waarheid
De verscheurende waarheid
Vertroebelt buiten

Lang.. lang.. zo lang mogelijk.
Tot de pijn ondraaglijk wordt
En we open doen.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten