Duizelig dichtten we duizenden dagen
tot één doelloze droom van desperate drift
De dagen verdwenen door dekens te dragen
met het donkerste dons doordrongen van licht
doordat duistere doeken doordrenkt zijn van vlagen
van dansende sterren, dramatisch discreet
Daar dachten we dapper dat die droom zou duren
draaiden dialogen alsof de duivel dat deed
Tot dageraad desillusie door dauw liet turen
en duidelijkheid onze droom doden deed
Geen opmerkingen:
Een reactie posten