donderdag 17 juni 2010

Niet boos.

Mijn schoenen staan opeens heel stevig
Nu ik de jouwe heb gepast
Conflicten eindelijk overbodig
En woorden lopen niet meer vast
Ik laat het deurtje van mijn hartje open
Dan kun je gaan, als je dat wil
Ik zal naar je wuiven met een glimlach
vanonder mijn grote
roze bril.

:)

Geen opmerkingen:

Een reactie posten